Huishoudelijke hulp (letselschade-vergoeding)

De vergoeding voor huishoudelijke hulp dekt het werk dat u door uw letsel niet meer zelf kunt verrichten: schoonmaken, koken, boodschappen doen, kinderzorg, tuinonderhoud, administratie. Wezenlijk detail: de vergoeding is ook verschuldigd als familie of partner het werk gratis overneemt, de aansprakelijke partij mag niet profiteren van de solidariteit binnen uw gezin.

De Letselschade Richtlijn Huishoudelijke Hulp 2026

De Letselschade Raad stelt normbedragen vast voor hulp in het huishouden door familie, vrienden of kennissen (mantelzorg) in de eerste maanden na een ongeval. De richtlijn gaat uit van de mate waarin u beperkt bent (licht tot matig, of zwaar) en het type huishouden. Per 1 januari 2026 gelden deze normbedragen per week voor de eerste drie maanden:

• Alleenstaande: € 93 (licht tot matig beperkt) of € 185 (zwaar beperkt)
• Tweepersoonshuishouden: € 123 of € 245
• Gezin met inwonende kinderen jonger dan 5 jaar: € 231 of € 462
• Gezin met inwonende kinderen van 5 jaar of ouder: € 200 of € 399

Het normbedrag wordt vermenigvuldigd met uw bijdrage in het huishouden vóór het ongeval: 25, 50, 75 of 100 procent. Is er na drie maanden nog steeds mantelzorg nodig, dan geldt voor de volgende drie maanden een uurtarief van € 13. Daarna, vanaf zes maanden na het ongeval, wordt de schade concreet vastgesteld, vaak met hulp van een arbeidsdeskundige. Huurt u professionele hulp in, dan worden de redelijke werkelijke kosten vergoed.

Hoe wordt behoefte aangetoond?

Drie bouwstenen. (1) medische onderbouwing, welke beperkingen levert uw letsel op? Fysiotherapeut, huisarts of bedrijfsarts documenteren dit. (2) een huishoudelijke-werk-inventarisatie, welke taken deed u voor het ongeval, hoeveel uren per week? (3) een schatting van het deel dat u nu niet meer kunt. Arbeidsdeskundigen gebruiken daarvoor vaak GITHA, een gestandaardiseerde inventarisatie van huishoudelijke taken.

Waar het vaak misgaat

Twee terugkerende fouten. Eén: slachtoffers onderschatten welke uren tellen, niet alleen stofzuigen, ook boodschappen doen, koken, de kinderen naar school brengen, administratie bijhouden. Vergoedbaar als u het niet meer zelf kan. Twee: verzekeraars korten op 'normale hulpverlening tussen gezinsleden'. Die aftrek is niet onbetwist: de Hoge Raad heeft bepaald dat de vergoeding ook verschuldigd is als het gezin het werk opvangt, precies om profijt van die solidariteit te voorkomen.