Verlies zelfwerkzaamheid

Verlies van zelfwerkzaamheid is een schadepost die vaak over het hoofd wordt gezien. Het dekt het werk in en om het huis dat u vóór het ongeval zelf deed en dat u na het ongeval moet uitbesteden: schilderwerk, behangen, tuinonderhoud, kleine reparaties, autoverzorging, klussen in de schuur. De vergoeding geldt ongeacht of u daadwerkelijk een vakman inhuurt of dat het werk blijft liggen, de aansprakelijke partij mag niet profiteren van uw bereidheid om het met minder te doen.

Hoe wordt de schade berekend?

De Letselschade Richtlijn Zelfwerkzaamheid biedt jaarlijks geactualiseerde forfaitaire bedragen per type woning (huur/koop, eengezinswoning, appartement) en per leeftijdscategorie. Voor een koopwoning met tuin gelden substantieel hogere bedragen dan voor een appartement zonder buitenruimte. Is de forfait niet representatief voor uw situatie, bijvoorbeeld omdat u een groot huis met veel onderhoud had, dan kan op basis van daadwerkelijke kostenberekening worden gewerkt.

Wat telt mee?

Vier categorieën. (1) Binnenonderhoud, schilderen, behangen, kleine reparaties, ophangen van armaturen. (2) Buitenonderhoud, tuinonderhoud, grasmaaien, heggen, terrasreiniging. (3) Auto-onderhoud, kleine reparaties, wasbeurt, winterbanden wisselen. (4) Grote klussen, verbouwingen, vlieringen inrichten, schuurtje plaatsen. Uiteraard alleen wat u voor het ongeval ook zelf deed; een claim voor klussen die u toch nooit deed, houdt geen stand.

Vaak onderschat in onderhandelingen

In onze praktijk merken we dat verzekeraars deze post soms vergeten op te nemen in een aanbod, of minimaal inschatten. Voor een eigenaar-bewoner met tuin loopt de jaarlijkse vergoeding in de honderden tot enkele duizenden euro, doorgerekend over de levensverwachting kan dit tot vijfcijferige bedragen oplopen. Een kleine schadepost op jaarbasis is over twintig, dertig jaar een significante bijdrage aan de totale schadevergoeding.