Toerekeningsverband

Toerekeningsverband is de juridische tweede stap na de feitelijke causale toets. Eerst wordt vastgesteld dat de schade zonder de fout niet zou zijn opgetreden (conditio sine qua non). Vervolgens wordt gevraagd: kan deze schade redelijkerwijs aan de fout worden toegerekend? Dat tweede filter is wettelijk vastgelegd en voorkomt dat iedere verre gevolgschade ten laste van de aansprakelijke komt.

De wettelijke factoren voor toerekening

Vier hoofdfactoren wegen mee: (1) de aard van de aansprakelijkheid, opzettelijk gedrag levert ruimere toerekening op dan een kleine onvoorzichtigheid; (2) de aard van de schade, letselschade wordt breed toegerekend, zuivere vermogensschade beperkter; (3) de voorzienbaarheid, was deze schade een redelijkerwijs te verwachten gevolg van de fout?; (4) de afstand in tijd en ruimte tussen fout en schade, langer tijdsverloop of verdere geografische afstand leidt vaker tot beperking.

Waarom letselschade ruim wordt toegerekend

De Hoge Raad heeft in vaste rechtspraak bepaald dat letselschade in beginsel ruim wordt toegerekend aan de aansprakelijke partij. Argument: wie een ander lichamelijk letsel toebrengt, moet in beginsel alle gevolgen dragen, ook niet helemaal voorzienbare. Dit betekent bijvoorbeeld dat een secundaire depressie na whiplash, een faillissement van uw onderneming door arbeidsongeschiktheid of een scheiding door verhoogde stress alle kunnen vallen onder de schade.

Grenzen in de praktijk

Toch kent toerekening grenzen. Schade die pas na jaren optreedt zonder plausibele causaliteitsketen wordt beperkt. Pre-existente aandoeningen worden meestal naar rato toegerekend in plaats van volledig. En bij onbetwistbaar eigen-schuld-gedrag van het slachtoffer beperkt de wet de toerekening nog eens. Uw advocaat weegt deze factoren en bouwt het dossier zo op dat alle reëel toerekenbare schade wordt meegenomen.